“Radicaal” bewaart zijn meest uitdagende materiaal voor de filosofieën binnenin, zoals onderwijs beschouwen als een proces dat reanimatie en inspiratie nodig heeft, niet de discipline en het strikte schema dat werd opgesteld voordat Sergio arriveerde. En in het schema van alle films waar ‘Radical’ je aan doet denken, plaatst Zalla het op een slimme manier als Sergio versus de verwachtingen van gestandaardiseerde tests en alle bedompte idealen waarmee ze gepaard gaan.

Er is geen inherent probleem met het streven om een ​​publiekstrekker te zijn, maar die focus wordt frustrerender met “Radical” dan zou moeten. Zalla’s film neemt die vreemde plaats in waarin iets geïnspireerd door een waargebeurd verhaal – en deze heeft een verbazingwekkende, feitelijke epiloog – zo veel wordt verzacht en verbreed dat zelfs de hartverwarmende echte dingen te mooi voelen om waar te zijn.

Binnen de komende tien jaar is NASA van plan om mensen op een schip te zetten dat hopelijk Mars zal bereiken. De grote hachelijke situatie, aangepakt door ‘The Longest Goodbye’, betreft niet of de technologie kan werken, maar de menselijke factor. Zo’n reis zal een enorm staaltje van “langdurig isolement” zijn, waarbij bemanningsleden maanden met elkaar in krappe ruimtes en jaren ver van hun families doorbrengen. Het is niet hoe mensen zijn bedraad, en veel verschillende geesten staan ​​op het punt een oplossing te vinden.

Ido Mizrahy’s ‘The Longest Goodbye’, een merkwaardige maar overdreven droge documentaire die gisteren in première ging in de World Cinema Documentary-sectie van het festival, draait in cirkels bij het verzamelen van verschillende opties van wetenschappers. Ideeën als communiceren met dierbaren in virtual reality, praten met een zwevend robothoofd genaamd CIMON, en winterslaap worden hier geprofileerd als vensters naar de toekomst, in eerste instantie geleverd door dromen uit sciencefiction. Deze mogelijkheden worden met enige nieuwsgierigheid gegoocheld, maar de manier waarop ze hier worden gedeeld, a la wisselende presentaties op een conferentie, geeft het weinig verhalend momentum, wat schokkend is in vergelijking met de hoge inzet van ruimteverkenning.

By rhfhn