Sommige mensen horen gewoon op het podium. Justin Vivian Bond en Anthony Roth Costanzo zijn hier twee goede voorbeelden van. Beide zijn bruisend, hun passie en plezier voor het optreden is aanstekelijk. Als je rondkijkt in de gestripte maar prachtig bewaard gebleven Wilton’s Music Hall, die vol stralende gezichten zit, bewijzen dat het echt onmogelijk is om niet geraakt te worden door hun eerlijkheid op het podium en hun vocale prestaties. Het paar zijn twee heel verschillende maar briljante zangers, hun stemmen zijn bijna tegengesteld qua timbre bovenop met ‘slechts een octaaf uit elkaar’. Ze zijn ook een generatietalent in…

Beoordeling



Uitstekend

Opera en Cabaret komen samen in een energieke, geïmproviseerde en hilarische muziekavond.

Sommige mensen horen gewoon op het podium. Justin Vivian Bond en Anthony Roth Costanzo zijn daar twee sprekende voorbeelden van. Beide zijn bruisend, hun passie en plezier voor het optreden is aanstekelijk. Rondkijkend op de gestripte achterkant en toch prachtig bewaard gebleven Wilton’s Music Hall het staat vol met stralende gezichten, waaruit blijkt dat het echt onmogelijk is om niet geraakt te worden door hun eerlijkheid op het podium en hun vocale prestaties.

Het paar zijn twee heel verschillende maar briljante zangers, hun stemmen zijn bijna tegengesteld qua timbre bovenop met ‘slechts een octaaf uit elkaar’. Ze zijn ook een generatietalent in cabaretzang en een wereldberoemde opera-countertenor, wat betekent dat Bond en Costanzo heel verschillende zangstijlen hebben, maar dit unieke contrast werkt wonderwel. Het huwelijk van Bond’s rokerige geluid met Costanzo’s krachtige klassieke toon zorgt voor een ideale dubbele act. Bond is als een ‘feeënmoeder’ voor Costanzo’s onschuldige maar charmante toneelpersonage. Hun verstandhouding is hilarisch en meeslepend in hun verhalen vertellen en komedie tussen liedjes. Het paar zingt een vertolking van Dido’s Lament gemengd met White Flag. Dit vat perfect samen hoe de twee werelden die door elke artiest worden vertegenwoordigd, pop en opera, klassiek en hedendaags, in harmonie samenkomen.

Daniel Schlosberg en Nico Muhly‘s arrangementen zijn goed geconstrueerd en passen uitstekend bij de twee stemmen. Dit samen met een uitzonderlijke liveband, waaronder harp, zorgt voor uiterst bevredigende en hoogwaardige muziek.

De show heeft minimale designelementen, maar toch is er een duidelijke fysieke en emotionele context voorzien van colour wash. John Torres‘ lichtontwerp zorgt ervoor dat het publiek een groot deel van de avond uitmaakt, waarbij het auditorium het grootste deel van de voorstelling verlicht is. Jonathan Anderson’s uitgebreide en talrijke kostuums zijn fantastisch en creëren een opvallend element, prachtig geobserveerd voor de verschillende momenten van het stuk. Een welverdiende shout out gaat ook naar het stagemanagement en het garderobeteam, aangestuurd door Sadie Jenkins. Onder hun toezicht worden verschillende moeilijke kostuumwisselingen perfect uitgevoerd.

Slechts een octaaf apart is een avond vol muzikale komedie, cabaretzang en theatraliteit. De show is overgebracht uit New York en bevat een verzameling klassieke, opera-, pop- en jazzmelodieën. Het is echt een pittige maar melodieuze avond die ons een bulderend en afwisselend optreden oplevert.


Geregisseerd en mede gemaakt door: Zach Winokur
Muzikale leiding door: Daniel Schlosberg
Decorontwerp door: Carlos Soto
Lichtontwerp door: John Torres
Geluidsontwerp door: Lucy Baker & Ed Lewis
Kostuums door: Jonathan Anderson voor JW Anderson en LOEWE
Arrangementen door: Nico Muhly
Muziekbegeleiding door: Thomas Bartlett

Only An Octave Apart speelt tot 22 oktober in Wilton’s Music Hall. Meer informatie en boekingen vind je hier.



By rhfhn