Rita Hayworth, geboren als Margarita Carmen Cansino, was een van de meest iconische Hollywoodsterren uit de jaren 40, en deze productie, mede geschreven en met in de hoofdrol Almog Pail, is een duidelijke liefdesbrief aan de glinsterende ster. Hoewel de stijl en het enthousiasme van de cast prachtig zijn om te zien en te zien, vertelt deze originele show Rita’s verhaal niet helemaal met de helderheid en kracht die nodig is om recht te doen aan haar emotionele en spraakmakende leven. De oogverblindende blauwe cocktailjurk van het titulaire personage, die tijdens het eerste bedrijf werd gedragen, belichaamt de Hollywood-glamour van Hayworth, en het schrijven benadrukt haar worsteling met een man…

Beoordeling



Mooi zo

★★★ Dit muzikale eerbetoon aan Rita Hayworth steekt veel hart en energie in een nieuw stuk theater.

Rita Hayworth, geboren als Margarita Carmen Cansino, was een van de meest iconische Hollywoodsterren van de jaren 40, en deze productie, mede geschreven en met in de hoofdrol Almog emmer, is een duidelijke liefdesbrief aan de glinsterende ster. Hoewel de stijl en het enthousiasme van de cast prachtig zijn om te zien en te zien, vertelt deze originele show Rita’s verhaal niet helemaal met de helderheid en kracht die nodig is om recht te doen aan haar emotionele en spraakmakende leven.

De oogverblindende blauwe cocktailjurk van het titulaire personage, gedragen tijdens het eerste bedrijf, belichaamt de Hollywood-glamour van Hayworth, en het schrijven benadrukt haar strijd in een door mannen gedomineerde, machtige industrie, en doet een lovenswaardige poging om haar gecompliceerde leven en de vaak manipulatieve individuen rondom haar te portretteren. haar. Daarnaast worden er echter meer dan dertig personages gespeeld door de cast van vijf personen, die allemaal verschillende rekwisieten en kostuums gebruiken, waardoor de plot soms moeilijk te volgen is. De kostuums doen niet genoeg om elk personage te onderscheiden en het wordt allemaal verwarrend. Evenzo zijn de tijdschema’s en structuur van de show complex, waarbij de jonge Rita en de huidige Rita vaak tegelijkertijd optreden in zowel flashbacks als verhalend. Deze stijl van verhalen vertellen is uniek en boeiend, maar vereist verdere ontwikkeling van duidelijkheid om een ​​naadloos script te garanderen.

Deze problemen werden nog verergerd door problemen met de geluidskwaliteit op de avond, en er waren punten waarop het moeilijk was om de dialoog en zang te horen. Die laatste zou gebaat zijn bij meer power, maar de emotie achter de zang en betrokkenheid bij de rollen is duidelijk en genietbaar.

De locatie zelf is een mooi, klein theater met een lege canvasruimte die kan worden aangepast voor alle soorten uitvoeringen. Hoewel dit zich goed leent voor de veelzijdige stijl van deze musical, blijkt het gebruik van rekwisieten moeilijk en is de enscenering vaak ingewikkeld en verwarrend. Evenzo is het geharkte decorstuk in het midden een nuttig brandpunt dat de aandacht trekt en prachtig wordt gebruikt tussen de dansnummers, maar het voelt vaak als een belemmering in zo’n klein theater.

De choreografie en talentvolle energie waarmee de show wordt uitgevoerd, is verreweg het meest indrukwekkende onderdeel van deze productie. Jacqui Jameson‘s tapchoreografie is prachtig en benut de hele ruimte op briljante wijze. Het wordt de hele tijd fabelachtig uitgevoerd, als eerbetoon aan Fred Astaire en Rita, Astaire’s vermeende favoriete danspartner.

Dit is een oprechte poging tot een originele nieuwe musical die weliswaar verdere ontwikkeling van het script, het geluidsontwerp en de enscenering vereist, maar een duidelijk eerbetoon is aan het icoon Rita Hayworth.


Geschreven door: Almog Pail en Stephen Garvey
Regie: Steve Noord
Choreografie: Jacqui Jameson
Geproduceerd door: Laura Lundy, Blue Panther Productions https://www.bluepantherproductions.com/
Muzikale leiding: Logan Medland

Love Goddess, the Rita Hayworth Musical speelt tot 23 december in Cockpit Theatre. Meer informatie en boekingen vind je hier.



By rhfhn