Groeipijn neemt ons mee door het leven van Kitty terwijl ze door de wereld navigeert, van jonge kinderjaren tot universiteit. Vermengd met haar relaties met haar verleden, zien we de reis van een oprecht en sympathiek personage zich ontvouwen. Vanaf het begin is het alsof we met Kitty in een kamer zitten. Energiek gespeeld door de boeiende en bekwame Stephanie Manton, leren we al snel over haar zorgen en haar interesses, allemaal via haar magnetische verbeeldingskracht. Schrijver en regisseur Kim Southey verweeft op slimme wijze poppenspel-intervallen door het subplot te vertellen van Kitty’s vijf favoriete dieren Toy’s, tot leven gebracht als een groep…

Beoordeling



Mooi zo

Growing Pains is een innemend en ontroerend verhaal over het leven van de kindertijd tot de jonge volwassenheid.

Groeipijn neemt ons mee door het leven van Kitty terwijl ze door de wereld navigeert, van jonge kinderjaren tot universiteit. Vermengd met haar relaties met haar verleden, zien we de reis van een oprecht en sympathiek personage zich ontvouwen.

Vanaf het begin is het alsof we met Kitty in een kamer zitten. Energiek gespeeld door de boeiende en vaardige Stephanie Manton, we leren al snel over haar zorgen en haar interesses, allemaal via haar magnetische verbeeldingskracht.

Schrijver en regisseur Kim Southey verstrengelt de intervallen tussen poppenspel op slimme wijze door het subplot te vertellen van Kitty’s vijf favoriete speelgoeddieren, tot leven gebracht als een groep vrienden. Het is in wezen wat deze show tot zo’n leven brengt. Manton stuitert tussen de verschillende dierlijke karakters met hun verschillende stemmen en accenten, zelfs enkele buiksprekentechnieken, waardoor ze op een vreemde manier ongeloofwaardig geloofwaardig worden. Er zijn hartverwarmende en grappige momenten, we horen hoe toen het speelgoed elkaar voor het eerst ontmoette, ze een band kregen door te leren waar ze werden vervaardigd. Het laat ons allemaal kinderachtig giechelen. Deze uitbarstingen van poppenspel voegen een fantasierijke, opwindende en speelse dimensie toe aan dit lieve verhaal en helpen het belang van spelen in het leven van kinderen te benadrukken.

Southey’s schrijven is uiteindelijk gericht op thema’s van geestelijke gezondheid. Het stuk eindigt met een krachtige en aangrijpende boodschap die bij het publiek wel tot een traan of twee leidt. Het komt mogelijk een beetje te dicht in de buurt van een beetje te prekerig zijn. Het zou veel beter zijn om het publiek de beoogde boodschap gewoon voor zichzelf te laten uitwerken zonder dat het zo schaamteloos moet worden uitgelegd.

Maar belangrijker is dat we ons er duidelijk aan herinneren hoe verwoestend het kan zijn als je niet in staat bent om adequate hulp te krijgen als je lijdt. En er is een harde kreet van ‘geef niet op’ die heerlijk aan de hartsnaren trekt. Het voelt alsof dit een persoonlijk en louterend verhaal is dat we horen. Het is een vertederend en ontroerend coming of age-verhaal waardoor ik mijn ware essentiële aard wilde begrijpen.


Geschreven en geregisseerd door: Kim Southey
Geproduceerd door: Georgina Bennett
Geluid gecomponeerd door: Pablo Munoz

Growing Pains heeft zijn huidige run in The Hope Theatre voltooid.



By rhfhn