Rachel Harley en Gabrielle Silvestre van Fury Entertainment over nieuw stuk, Des Fleurs

De ruimte 25 – 29 oktober.

We hebben het al vaker gezegd, maar het is het herhalen waard. We houden absoluut van De ruimte. Het is waar randtheater over zou moeten gaan: risico’s nemen, ondersteuning bieden aan nieuwe en opkomende artiesten en shows geven die soms wonderbaarlijk anders en opwindend kunnen zijn. Dus het is gemakkelijk te zien waarom Fury Entertainment waren uitgenodigd samen met hun show Des Fleurs.

Fury Entertainment bestaat uit: Rachel Harley en Gabrielle Silvestre, en noemen hun roots als feminisme, queercultuur, bedenken en randtheater. Het klinkt perfect voor The Space. En meer dan genoeg om ons wat meer te weten te komen.


Laten we meteen naar Des Fleurs duiken, wat kun je er dan over vertellen?

Des Fleurs is een nieuw stuk over keuze, queerness en identiteit. Het volgt Judith, een oude vrouw die geconfronteerd wordt met beginnende Alzheimer en de dood van haar man John. Terwijl ze ruzie maakt met haar kinderen over de vraag of ze wel of niet naar een verzorgingstehuis moet verhuizen, komen herinneringen van waar ze een jonge echtgenote en moeder was voor haar ogen terug. Die twee tijdlijnen botsen met elkaar en creëren een vollediger beeld van Judith, onthullend hoe Judith was als een jonge vrouw, de geschiedenis van haar relatie met haar man en haar lang verloren gewaande vriend Georgia, en de wortels van haar gehechtheid aan haar huis.

Het stuk gaat over de effecten van de vroege Alzheimer. Waarom wilde je een verhaal over dit onderwerp vertellen?

Nou, om een ​​lang verhaal kort te maken, maar ik (Gabrielle) heb een opleiding tot arts gevolgd voordat ik naar het theater ging, en toen ik aan de universiteit zat, heb ik een hele tijd medische ethiek gestudeerd, wat voor mij een levenslange interesse blijft.

Een van de vier pijlers van de medische ethiek is het respecteren van de keuze van een persoon over zijn lichaam, zijn leven en zijn behandeling; en keuze is een van de grote thema’s die ik met het stuk wilde onderzoeken. Wanneer een persoon echter een pathologie ontwikkelt, zoals de ziekte van Alzheimer, wordt soms zijn vermogen om weloverwogen beslissingen te nemen in twijfel getrokken. Het punt is dat er een grijs gebied zal zijn wanneer een persoon nog steeds weloverwogen beslissingen kan nemen, maar hun verzorgers zullen ook beslissingen voor hen gaan nemen. Ik kan me niet herinneren dat ik een toneelstuk over deze specifieke periode heb gezien, dus ik wilde er graag over schrijven en de implicaties ervan onderzoeken.

En het werd al heel vroeg duidelijk dat Alzheimer of dementie een probleem is dat zoveel mensen direct of indirect treft, maar toch zie je het niet vaak op het podium. Dat was ook een behoorlijke motivatie.

Moest je veel onderzoek doen naar het onderwerp om er zeker van te zijn dat je het nauwkeurig weergaf?

Ik verwees terug naar mijn oude lezingen om het medische aspect ervan zo dicht mogelijk bij de realiteit te krijgen. We hebben er ook voor gekozen om ons relatief vroeg in de ziekte van Alzheimer te plaatsen, wanneer de symptomen nog niet al te ernstig zijn, zodat we ons konden richten op Judith als persoon en haar relatie met haar familie. Het was ook een kwestie van praten met mensen om ons heen die in een soortgelijke situatie hadden gezeten en hun feedback krijgen over de opeenvolgende versies van het stuk.

Het stuk gaat ook in op identiteit en queerness, hoe sluiten die dan aan bij het centrale thema van Alzheimer?

Eigenlijk stond het queer-thema voorop! Ik identificeer me als een queer vrouw, en toen ik Des Fleurs begon te schrijven, begon het met het verhaal van een queer vrouw zoals ik. Toen werd het verhaal er een van een queer vrouw die terugkijkt op haar leven en dit is waar dit Alzheimer-thema binnenkwam.

Het queer-thema ligt mij zeer na aan het hart, en dit voedt ook veel met het thema identiteit, aangezien Judith’s queerheid een groot deel uitmaakt van wie ze is. En opnieuw als hoofdpersoon een queer vrouw van in de zestig te hebben, geeft me de mogelijkheid om te experimenteren met dingen die ik niet vaak op het podium zie, zoals iemand die uit de kast komt voor hun volwassen kinderen. Ik ben echt gepassioneerd door queer theater en ik denk dat een van de belangrijkste dingen is dat het een manier is voor de queer gemeenschap om onze verhalen te delen en door te geven. Het leek heel toepasselijk om een ​​personage haar leven letterlijk te laten herleven en deze geschiedenis door te geven aan haar familie.

We zien dat je een cast van zeven hebt voor dit stuk, wat een behoorlijk aantal is voor randshows, hoe gemakkelijk is het om een ​​show te maken met zulke aantallen en je te houden aan je principe van “gelijk loon voor gelijk werk” – iets dat zou toch echt het doel moeten zijn van alle theatergezelschappen?

Het is nogal een grote cast ja! Om voor de hand liggende redenen kost het meer organisatorische inspanningen naarmate uw cast groter is. Des Fleurs is opgebouwd rond twee botsende tijdlijnen, dus hoewel ze elkaar overlappen, werken niet alle personages met elkaar samen, wat op zijn beurt betekent dat we beide tijdlijnen afzonderlijk kunnen oefenen. Het is echt een evenwichtsoefening. Het gaat erom dat we dingen individueel kunnen repeteren, terwijl we ook de twee helften van onze cast laten genieten van wat de ander doet.

Financiering is de laatste tijd voor iedereen erg moeilijk gebleken en helaas hebben we deze keer geen financiering gekregen voor dit toneelstuk. We doen dus alles op basis van winstdeling. Het zal een beetje cliché lijken, maar je moet de verandering zijn die je in de branche wilt zijn. Het was dus een kwestie van absoluut transparant en recht door zee te zijn met onze cast, om ze precies te laten weten wat er aan de hand was en om het gesprek altijd open te houden. Iedereen wordt gelijk betaald voor dit project, en dat is altijd zo geweest vanaf het begin.

Om eerlijk te zijn hebben we ook met onze cast de loterij gewonnen. De jongens zijn echt buitengewoon. Het zijn allemaal ongelooflijke acteurs en zeer toegewijd om het stuk zo goed mogelijk te maken. En ook erg ondersteunend! Ze waren echt een droom om mee samen te werken.

Hoe ben je toen bij The Space betrokken geraakt om dit stuk op hun podium te brengen?

We begonnen ongeveer een jaar geleden aan de productiekant van dit stuk te werken, misschien? We deden een R&D op de geheugenscènes, en een paar maanden later deden we een ontwikkelingstafellezing van het hele stuk, samengesteld door FlairboxUK. Toen hebben we ons aangemeld om deel uit te maken van het herfstseizoen in het Ruimtetheater en we werden aangenomen! Het is echt geweldig om met hen te mogen werken. Zoals je al zei, ze zijn een voorvechter van nieuw schrijven en ze ondersteunen jonge bedrijven ongelooflijk. Bovendien kun je alle andere bedrijven van het seizoen ontmoeten en verbinden. Het is echt een geweldige omgeving om theater te maken.

Is dit dan het eerste toneelstuk van Fury Entertainment?

Het is ja! Hoewel het al lang in de maak is. Het voelt echt geweldig om het eindelijk met een publiek te kunnen delen.

Je geeft een aantal workshops met de titel ‘Ik kan niet helder denken’, waar gaan ze dan allemaal over?

Het zijn queer theaterworkshops, gratis en toegankelijk voor iedereen, en gemaakt zodat queer theatermakers en bondgenoten specifiek kunnen experimenteren met queer karakters en verhalen.

Het idee kwam voort uit mijn eigen ervaring op de toneelschool. Omdat ik me identificeerde als queer, maar toch altijd in een rechte rol werd gegoten. Ik denk dat ik in twee jaar vijf minuten een lesbienne heb mogen spelen, en dat is niet overdreven, het was een scène van vijf minuten. En ik had soms een probleem om contact te maken met mijn personages en dacht dat het gewoon over mij ging. Toen ik professioneel begon te werken en voor het eerst met queer-personages aan de slag ging, merkte ik een enorm verschil omdat ze meteen zo logisch voor me waren. Het was een Eureka-moment. En dat is waarschijnlijk wat er altijd gebeurt met hetero-acteurs die hetero-personages spelen, maar voor ons is de kans om iemand zoals wij te spelen niet per se iets dat heel vaak voorkomt. Dus we wilden echt een ruimte creëren waar we dat konden doen en queer mensen konden spelen.

We hebben drie workshops op het programma staan ​​met de Space, op 26, 27 en 28 oktober. Ze zijn alle drie gratis en voor iedereen toegankelijk. Op 27 oktober geven we een workshop over het maken van queer theater en het opvoeren van een queer toneelstuk, vanuit onze ervaring met deze show. We willen dat dit ook een gelegenheid is voor queer theatermakers om te netwerken. Op 26 en 28 doen we queer play studies: de eerste op ‘The Normal Heart’ van Larry Kramer en de tweede op ‘Neaptide’ van Sarah Daniels. Het zijn allebei ongelooflijke stukken en ze hebben allebei een sterke link met de geschiedenis van de queer, dus ze zouden heel cool moeten zijn om mee te spelen.

En wat zou dan volgens jou de focus van Fury zijn in de toekomst, is het alleen theater waar je je op gaat focussen, of heb je ook andere media in de gaten?

We hebben allebei een theateropleiding gevolgd en daar ligt onze eerste liefde, maar we willen zeker ook met andere media spelen, en dat is altijd een van onze doelen voor Fury geweest. Om niet te veel te zeggen, maar we hebben al een kortfilmproject in de pijplijn.

Zoals je al zei, dit stuk is geschreven door een van jullie, gaat Fury zich concentreren op je eigen schrijven, of denk je dat je ook werken van andere schrijvers gaat maken?

Waarschijnlijk allebei om eerlijk te zijn! Voor ons eerste project was het zeker logisch dat we aan een toneelstuk werkten dat een van ons had geschreven, en we zijn allebei schrijvers en we zijn niet van plan om te stoppen met schrijven. We zullen dus hoogstwaarschijnlijk in de loop der jaren ons eigen werk blijven maken. Maar het ondersteunen van opkomende artiesten is iets waar we ons als bedrijf ook voor inzetten, of het nu acteurs, theatermakers, regisseurs of schrijvers zijn. Hopelijk kunnen we binnenkort aan de slag met de woorden van iemand anders.

De show speelt tussen 25 en 29 oktober, kijk jij al waar het na deze run heen gaat? Wat zijn je ambities voor het stuk?

Vast en zeker! We zouden het stuk graag voor een langere periode naar een andere locatie verplaatsen en misschien later op tournee gaan. Dit is niet het laatste wat je gaat horen van Des Fleurs, of van Fury Entertainment wat dat betreft!

Onze dank aan Rachel en Gabrielle van Fury Entertainment voor het vinden van tijd buiten de repetities om met ons te chatten.

Des Fleurs speelt in The Space tussen 25 en 29 oktober om 7.30 uur, plus een matinee van 2.30 uur op zaterdag. De show wordt ook live gestreamd op 27 oktober en is daarna twee weken on-demand beschikbaar. Meer informatie en boekingen vind je hier.



By rhfhn