Onder andere favoriete herinneringen: te gast op zijn WHPK-radioshow, “The Bad Mutha’ Film Show”, wanneer ik maar kon. Drie stevige uren conversatie, filmpraat en gelach. Hij is te gast op mijn podcast ‘Christmas Movies Actually’. Hetzelfde. Hij bracht het altijd en vertelde geweldige verhalen die tijdens het gesprek alles met elkaar verbond. Afleveringen van ‘Black Christmas’, ‘Lethal Weapon’, ‘It’s A Wonderful Life’ en ‘Dead Bang’, slechts een paar maanden geleden opgenomen, zouden behoorlijk saai zijn geweest zonder hem.

Met hem gaan winkelen bij Reckless Records. We zouden elkaar daar een paar keer ontmoeten. Eens ging ik daarheen met het doel hun Blu-ray van “Viva Las Vegas” te kopen (zag het op hun website staan. Het was slechts $ 3). Hij was er als eerste en was me voor. Ik zei hem dat het van hem was, eerlijk en eerlijk. Hé, hij was er als eerste, toch? Een week later deed hij het op de post en stuurde het naar mij. Hij wilde dat ik het kreeg.

Zijn Blu-ray-commentaartracks. Hij kon ze doen zonder naar aantekeningen te kijken. Hij wist het. Tijdens de lockdown deed hij er een voor ‘Song of the South’, alleen voor zijn vrienden. Wat een cadeau!

Natuurlijk zal ik me altijd zijn slogan herinneren als het onderwerp films in de jaren ’60 en ’70 ter sprake kwam: ‘Hé,’ zei hij dan met een duivelse grijns. “Ik was daar!”

Hij was daar. Hij was hier ook, met ons allemaal en ons leven is er beter door.

DAVID FOWLIE:

Elke keer als ik Sergio op een vertoning of een filmfestival benaderde, had hij een ondeugende grijns en ik wist meteen dat hij een verhaal te vertellen had. Of dat verhaal nu actueel was of een verhaal uit het verleden, hij hield ervan om verhalen te vertellen – het was een passie waar hij zo goed in was en zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Ja, zijn kennis van film en filmgeschiedenis was enorm en ongeëvenaard (vooral als het ging om de bioscoopgeschiedenis van Chicago), maar wat ik me altijd zal herinneren is hoe geïnteresseerd hij was in het vertellen van verhalen en de levens van anderen. Hij zal erg gemist worden.

DAVE CANFIELD:

Het is moeilijk om over Sergio te schrijven zonder de ondeugende glinstering te willen beschrijven die hij zo vaak in zijn ogen had. Niet echt mogelijk denk ik. Dat soort magie is niet te bevatten. Ik kan je alleen maar zeggen dat ik me altijd onderdeel voelde van een speciale bedrog toen ik bij hem was. Ik was ergens mee bezig. Belangrijker was ik bij hem. In mijn werk als theoloog en filmcriticus ben ik tot het idee gegroeid dat naast iemand lopen de grootste spirituele gave is. Het gaat niet echt om tijd, maar om aanwezigheid. Sergio liep vaak naast me. Vragen hoe ik was toen ik opgemerkt moest worden. Mijn mening vragen omdat hij dacht dat het ertoe deed. Toen je bij Sergio was, voelde je je gezien. Die kleine aanmoedigingen (was Sergio ooit niet bemoedigend?) zullen nog steeds naast me lopen.

By rhfhn